Bogumił Bednarczyk: Koordynator- wolontariusz Służby Filmu Jezus w województwie dolnośląskim.
                               Kontakt: tel. 22 648 98 42, e-mail: 

 Moja historia

Te najważniejsze pytania nurtowały mnie od kiedy wkroczyłem w wiek nastoletni. Odpowiedzi na nie szukałem w różnych miejscach i na różne sposoby. Zacząłem wchodzić w rozmaite subkultury młodzieżowe, filozofie i religie, sztuki walki. Pomimo tych poszukiwań w moim życiu był coraz większy chaos i frustracja. Zacząłem oddalać się od rodziny i środowiska. Widziałem, że ludzie wokół mnie są obłudni i pełni nienawiści, bardzo to potępiałem, ale sam w stosunku do innych stawałem się coraz bardziej agresywny. Zacząłem izolować się od świata. Poczucie osamotnienia i brak sensu życia coraz bardziej wypełniało moje życie. Nikt i nic nie dawało mi odpowiedzi na pytanie: po co tak naprawdę warto żyć? Wspólnie z kolegą, z którym wyznawaliśmy podobną filozofię życia, postanowiliśmy zakończyć tę bezsensowną wegetację, ustaliliśmy już datę i sposób, w jaki odejdziemy do naszego „lepszego świata”.

Wtedy właśnie spotkałem kogoś bliskiego, kto powiedział mi, że się o mnie modli. Zaczęliśmy rozmawiać i opowiedziałem o moich frustracjach i o postanowieniu zakończenia życia. Wtedy usłyszałem, że jest ktoś komu na mnie zależy, kto mnie widzi i zna od początku, że to jest Jezus. Na początku nie odebrałem tych słów poważnie, szydziłem, ale wieczorem po tej rozmowie, pomyślałem, że może jednak warto spróbować się pomodlić do Jezusa. Co mi zależy, tylu rzeczy już próbowałem… Nastąpiło coś niesamowitego, jak nigdy dotąd zacząłem modlić się do Boga, szczerze wyznałem moje grzechy, powiedziałem o samotności i bólu. Zacząłem nagle odczuwać bliskość Boga i Jego obecność. Przez następne miesiące poznawałem, że Jezus i życie w Nim jest sensem życia, coraz bardziej Bóg utwierdzał mnie w przekonaniu, że dla Niego jestem kimś ważnym i wartościowym.

Zaraz po tym osobistym spotkaniu Jezusa, odczuwałem ogromną potrzebę dzielenia się tym, co On uczynił w moim życiu. Bardzo szybko nabrałem przekonania, że przekazywanie Dobrej Nowiny innym ludziom nadaje życiu sens. Zaangażowałem się w tworzenie wspólnoty chrześcijańskiej w moim rodzinnym mieście, wyjeżdżałem też na misje zagraniczne. Od tego szczególnego momentu minęło już kilkanaście lat i - choć w życiu są różne momenty, te łatwiejsze i trudniejsze - jednak wciąż mam głębokie przekonanie o bliskości Boga. Widzę Jego prowadzenie w każdym dniu, mam pewność, że ze wszystkim mogę zwrócić się do Naszego Pana i Zbawcy. Dziękuję Bogu, że On wypełnił pustkę w moim życiu i dał mi pokój, który rozlewa się na każdą dziedzinę mojego życia i mojej rodziny.

Bogumił Bednarczyk